ارتباط میان کاهش وزن در میانسالی و مرگ زودرس

علل چاقی

فرادید| ارتباطِ بین اضافه وزن و خطرات سلامتی در بسیاری از تحقیقات ثابت شده است و اغلب گفته می‌شود کم‌کردن چند کیلوگرم وزن، در هر سنی، بهترین راه برای پیشگیری از مشکلات مربوط به چاقی است.


اما بر‌اساس یافته‌های پژوهشی که در ژورنال بی‌ام‌جی به‌چاپ رسیده و دانشمندان در آن ارتباط بین تغییرات در وزنِ بدن در دوران میانسالی و خطرات مرگ زودرس را سنجیده‌اند، قضیه به این سادگی‌ها هم نیست.


به گزارش فرادید به نقل از CNN، دانشمندان کشف کردند ارتباطِ بینِ چاق‌تر شدن و مرگ زودرس با افزایش سن کمتر می‌شود؛ در‌عوض کم‌شدنِ وزن در دوران میانسالی، به‌خصوص اگر پای بیماری‌های قلبی در‌میان باشد، ممکن است به مرگ زودرس بینجامد.


به‌عبارت‌دیگر، اگر افراد در سنین میانسالی و به‌بالا تصمیم بگیرند وزن خود را برای دستیابی به وزنِ سالم کاهش دهند، خطر مرگ را در خود افزایش می‌دهند.


نویسنده این پژوهش، پروفسور آن پَن، از دانشگاه هوآژونگ در چین، می‌گوید: «نتیجه یافته‌های ما نشان می‌دهد بهترین راه برای پیشگیری از مرگ زودرس کم‌کردنِ وزن در سنین جوانی است.»

این پژوهش دریافت افرادی که در سنین بزرگسالی توده بدنی بالایی دارند و چاق باقی می‌مانند خطر مرگ زودرس را در خود افزایش می‌دهند. افزایش وزن از دوران ۲۰‌سالگی تا میانسالی با افزایش خطر مرگ ارتباط دارد و افرادی که در طی این مدت وزن نرمالی دارند کمتر احتمال دارد دچار مرگ زودرس شوند.


اما این پژوهش همچنین دریافت کاهش وزن در سنین میانسالی و سال‌های بعد از آن «به‌طرز چشمگیری با افزایش احتمال خطر مرگ زودرس مرتبط است».


چاقی یکی از مشکلات شایعِ مربوط به سلامت عمومی در جهان است. در سال ۲۰۱۶، در آمریکا ۳۸‌درصد از زنان و ۳۶‌درصد از مردان به‌دلیل عوارض ناشی از چاقی در بیمارستان‌ها بستری شدند. این رقم در سال ۱۹۷۵ به‌ترتیب ۱۴ و ۱۱‌درصد بود.


کاهشِ وزنِ عمدی و غیرعمدی
پَن در توضیح یکی از محدودیت‌های این پژوهش گفت، در این پژوهش علت کم‌شدن وزن در سنین بالای میانسالی مورد نظر قرار نگرفته است. یکی از عواملی که می‌تواند در این بین نقش مهمی ایفا کند این است که آیا کم‌شدن وزن به‌طور انتخابی و دلخواه صورت گرفته یا غیرعمدی بوده است.


او توضیح داد: «کم‌شدن وزن به‌صورت غیرعمدی می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌هایی نظیر سرطان یا دیابت باشد. پیام این مطالعه این است که در سنین جوانی افزایش وزن نداشته باشیم و در سنین بالاتر سعی کنیم وزنِ سالم را حفظ کنیم.»


این مطالعه دریافت عامل وزن در افرادی که در سنین بزرگسالی اضافه وزن داشته‌اند، اما چاق محسوب نمی‌شده‌اند، به مرگ زودرس یا ارتباط پیدا نمی‌کند یا ارتباط بسیار اندکی دارد.


به گزارش فرادید به نقل از تلگراف، دانشمندان چینی با بررسی وضعیت عمومی سلامتی ۳۶۰۰۰ نفر در آمریکا که بعد از سن ۴۷‌سالگی چاق محسوب می‌شدند کشف کردند، افرادِ چاقی که بعد از این سن تلاش کردند وزن خود را به وزنِ سالم کاهش دهند، در مقایسه با افرادی که چاق باقی مانده بودند، بیشتر احتمال داشت که جان خود را در سنین پایین‌تر از دست بدهند.

در این پژوهش سن مشارکت‌کنندگان اندازه‌گیری شد و از آن‌ها خواسته شد وزنی را که ۱۰ سال پیش و در سن ۲۵‌سالگی داشتند را اعلام کنند. مرگ به هر دلیل و به‌خصوص به دلیل بیماری‌های قلبی طی ۱۲ سال از شروع این پژوهش ثبت شد. طی این مدت ۱۰۵۰۰ نفر درگذشتند.


بر‌اساس این پژوهش تغییرِ وزن از چاق به غیرچاق خطر مرگ زودرس را تا ۳۰‌درصد افزایش می‌دهد. بیشترین خطر مرگ در بین کسانی مشاهده شد که در تمام طی دوران بزرگسالی چاق بودند. این افراد تا ۷۲‌درصد خطر مرگ زودرس را در خود افزایش دادند.


این مطالعه ارتباطِ چشمگیری بین تغییر الگو‌های وزنی و مرگِ ناشی از سرطان پیدا نکرد.


مطالعات پیشین بین اندازه توده بدنی (بی‌ام‌آی) در بزرگسالی و مرگ زودرس ارتباط برقرار کرده بودند، اما نقش تغییرات وزنی در طی زمان و مرگ زودرس کمتر شناخته شده است.
پرفسور پَن اعلام کرد، تحقیقات بیشتری باید انجام شود تا عللِ ارتباطِ بین تغییرات وزنی در دوران بزرگسالی و مرگ زودرس و همینطور پیامد‌های بلند-مدتِ کاهش وزن برای وضعیت سلامتی، شناسایی شود.


منبع: CNN و The Telegraph

افزودن دیدگاه جدید